رئیس جامعةالمصطفی انقلاب اسلامی را داعیه دار ارائه یک گفتمان تمدنی بزرگ به جهان خواند و تصریح کرد: ارائه جهانی این گفتمان نیازمند لوازم علمی است که خوشبختانه آمارها گویای آن است که توفیقات بسیاری خوبی در این زمینه داشته ایم، اما باید شتاب خود را افزایش دهیم زیرا در برابر ما رقیبی تاریخی قرار دارد که صدها سال استفاده از ظرفیت هزاران پژوهشگاه و دانشگاه و ده ها هزار صاحب نظر و پژوهشگر در زمینه تولید علم و نظریه پردازی، سرمایه چشمگیری را در اختیار رقیب فکری و تمدنی ما قرار داده است.
آیت الله دکتر عباسی ادامه داد: البته ما بنا نداریم خود را از تجربیات علمی و تاریخی بشر محروم کنیم. بنای ما همواره استفاده از تجارب و دستاوردهای علمی در هر نقطه دنیاست و نه تنها از آموختن ابایی نداریم، بلکه قدردان پیشرفت های علمی در تاریخ بشر نیز هستیم؛ اما به هرحال آنچه تولید شده به ویژه در عرصه علوم انسانی، مبتنی بر جهان بینی خاصی بوده است که تمدن مادی غرب بر آن بنا شده است.
وی گزینش گزاره های علمی صحیح و ارائه آن در چهارچوبی متناسب با مبانی جهان شناسی، انسان شناسی و معرفت شناسی طراز گفتمان انقلاب اسلامی را نیازمند یک کار علمی مقتدرانه و غیرتقلیدی خواند و گفت: بهترین فرصتی که می تواند زمینه را برای تولید نظریه های جدید و نوآوری های علمی فراهم نماید، الگوی کرسی های علمی است که پژوهشگران در یک فضای آکادمیک، نظریات خود را ارائه نمایند تا مورد بررسی و نقد صاحب نظران قرار گیرد.
رئیس جامعةالمصطفی با اشاره به ضرورت مراقبت از آسیب هایی که ممکن است در برگزاری این کرسی ها پدید آید، ابراز داشت: برگزاری کرسی های نظریه پردازی مانند سایر تدوین مقالات علمی که ابزار تولید دانش به شمار می آید، مستعد ابتلاء به آفت هایی است که باید مراقب آنها بود. امتیازگرایی، کمیت طلبی و سایر آسیب ها دور از اهداف تولید علم است. گاهی علیرغم کسب جایگاه برجسته تولید علم، توفیقات مشابهی در کاربردی سازی علوم نداریم. این موضوع نشان می دهد که این زنجیره به صورت متناسب پیش نرفته است.
آیت الله دکتر عباسی در پایان ورود به عرصه جهانی در حوزه نظریه پردازی را یکی از ویژگی های علمی المصطفی برشمرد و تاکید کرد: بخش عمده مبانی جهان شناسانه و معرفت شناسانه ما مبتنی بر نگاه انسانی مورد قبول در جهان است و از طرفی شاهد تنوع نظریه پردازی در جوامع علمی خود هستیم. برای اینکه بتوانیم در طراز جهانی و بین المللی نظریه پردازی کنیم که مورد توجه مجامع علمی جهانی نیز قرار گیرد، باید گام های فراوانی به پیش برویم و نظریه پردازان ما باید در سطحی بالاتر عمل نمایند. این موضوع سازوکار خاص خود را می طلبد. المصطفی با توجه به مزیت جهانی خود می تواند مسئولیت پیش گامی در این عرصه را بدست بگیرد و این آمادگی در مجموعه علمی المصطفی وجود دارد.
